โรคเบาหวานเป็นโรคไร้เชื้อเรื้อรังที่นับวันประชาชนในประเทศรวมทั้งทั่วโลกจะประสบกันมากขึ้น ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ ผู้สูงอายุ ไม่เว้นกระทั่งพระสงฆ์ โดยผู้ที่เป็นเบาหวานทั่วไปมีข้อแนะนำการปฏิบัติตัวในการเลือกอาหาร ดัดแปลงอาหาร และกำหนดปริมาณอาหารที่กินแต่ละมื้อ เพื่อควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด

           อาหารไทยมีหลากหลายชนิดให้เลือก แต่ละชนิดล้วนให้รสชาติที่แตกต่างกัน ซึ่งไม่ว่าใครจะชอบอาหารรสเผ็ดหรือชอบรสหวานก็สามารถหาอาหารไทยในรสชาติที่ถูกใจกินได้ และมีอาหารประเภทหนึ่งซึ่งคงไม่มีใครปฏิเสธว่าไม่รู้จักอาหารที่เรียกว่า “น้ำพริก” เพราะเป็นอาหารที่กินกันมาตั้งแต่โบราณกาล เด็กไทยในปัจจุบันโดยเฉพาะในเมืองแม้จะรู้จักน้ำพริก-ผักจิ้ม แต่ก็ไม่นิยมกิน เนื่องจากหันไปชื่นชมกับอาหารตะวันตกอย่างขนมปัง ฮอตดอก พิซซา เป็นส่วนใหญ่ จนทำให้เกิดปัญหาโรคอ้วนและโรคเรื้อรัง ทั้งยังเสียโอกาสไม่ได้รับสารอาหารที่มีประโยชน์จากน้ำพริก-ผักจิ้ม ซึ่งเป็นอาหารพื้นๆ ของไทยที่ชาวบ้านในชนบทนิยมกินเป็นอาหารประจำวันเสมอมา

         เมื่อ 2 ปีที่ผ่านมาเคยเขียนเรื่องกรดไหลย้อน เพราะเป็นโรคที่หลายคนไม่รู้จัก ปัจจุบันพบว่ามีคนเป็นโรคนี้เป็นกันมากขึ้น โดยเฉพาะในผู้สูงวัย และมักถูกถามถึงชนิดของอาหารที่จะช่วยป้องกันไม่ให้เกิดโรคอยู่เสมอ ที่จริงแล้วอาหารไม่ใช่สาเหตุของการเกิดโรค แต่พฤติกรรมการกินต่างหากที่ทำให้เกิดโรค ซึ่งเมื่อเกิดโรคแล้วจึงทำให้ต้องระวังเรื่องอาหาร

          ได้ยินได้ฟังอยู่เสมอจากสื่อต่างๆ ว่า ถ้าต้องการให้มีสุขภาพดีต้องกินอาหารให้ครบ 5 หมู่ แล้วอาหารอะไรบ้างที่ให้สารอาหารครบ อาหารชนิดไหนให้พลังงานสูงหรือต่ำ ลองมาเรียนรู้ว่าสารอาหารและพลังงานจากอาหารคืออะไร และอาหารชนิดใดให้พลังงานมากหรือน้อยเท่าใดกันสักนิดดีกว่า

          โรคภัยไข้เจ็บไม่ได้เลือกเกิดขึ้นในประชาชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งโดยเฉพาะ คนส่วนใหญ่มักจะมองปัญหาที่เกิดกับประชาชนทั่วไป หรือกับคนที่มีน้ำหนักตัวมากกว่าปกติ โดยหลงลืมไปว่าคนไทยเป็นพุทธศาสนิกชน มีหน้าที่ต้องทะนุบำรุงพุทธศาสนาซึ่งเป็นศาสนาประจำชาติ แต่เราลืมดูแลสุขภาพของพระสงฆ์ ผู้สืบทอด ส่งเสริม และเผยแพร่พุทธศาสนาให้คงอยู่ตลอดมาจนปัจจุบัน